هر کسی را نتَوان گفت که صاحب نظر است / عشق بازی دگر و نَفس پرستی دگر است 2) نه...
1) عیب یاران و دوستان هنر است / سخن دشمنان نه معتبر است 2) مُهرِ مِهر از درون ما نرود...
1) این بوی روح پرور از آن خوی دلبر است / وِاین آب زندگانی از آن حوض کوثر است 2)...
1) از هر چه می رود سخن دوست خوشتر است / پیغام آشنا نفَس روح پرور است 2) هرگز وجود...
1) ای لعبت خندان ، لب لعلت که مزیده ست ؟ / وِای باغ لطافت ، بِهِ رویت که...
1) افسوس بر آن دیده که روی تو ندیده ست / یا دیده و بعد از تو به رویی...
1) شب فراق که داند که تا سَحر چند است ؟ / مگر کسی که به زندان عشق دربند...
1) این تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده ست ؟ / یا مَلَک در صورت مردم به گفتار...
1) اتّفاقم به سر کوی کسی افتاده ست / که در آن کوی چو من کشته بسی افتاده ست 2)...
1) هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست / الحان بلبل از نَفَس دوستان توست 2) چون خِضر دید آن...